Heerlen Dodenherdenking 4 mei 2020

Heerlen staat op een bijzondere en ingetogen wijze stil bij dodenherdenking 4 mei 2020.

Namens alle inwoners van Heerlen zijn door waarnemend burgemeester Emile Roemer en wethouder Martin de Beer vandaag kransen gelegd bij de herdenkingsmonumenten.

Via deze videorapportage richt wnd burgemeester zich met een korte overweging tot ons allemaal. Nina Wijzenbeek draagt het gedicht voor “Het was gewoon zo” Beide teksten vindt u onder de videorapportage.

Tekst overweging wnd burgemeester Emile Roemer

Beste mensen,

We maken met elkaar een moeilijke, misschien wel de moeilijkste periode mee uit ons leven. In onze gemeenschap zijn er veel mensen die hard getroffen zijn door het afgrijselijke coronavirus. Velen moeten als gevolg daarvan dierbaren missen en verkeren in een diepe, pijnlijke rouw. Velen van ons leven in onzekerheid en angst voor de hun gezondheid, hun gezin, familie, vrienden of angst voor hun bestaan, hun inkomen of hun sociale welzijn.

Het is begrijpelijk en we moeten dat respecteren dat velen hun hart en hoofd niet hebben bij 4 mei 2020.

Maar toch: juist 4 mei , de dag dat wij gewend zijn om in Nederland, hier in Heerlen, en op tal van andere plaatsen in ons land, de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en de slachtoffers van oorlogen en vredesmissies daarna herdenken, is een dag die we ook nu niet mogen vergeten.  Herdenken op 4 mei doen wij immers met de grootste dankbaarheid en diep respect naar  diegenen die hun leven gaven voor onze vrijheid.

Nu publieke, fysieke samenkomsten niet mogelijk zijn, ontslaat ons dat niet om juist op 4 mei 2020, 75 jaar na de bevrijding stil te staan bij die mensen die  omkwamen in strijd, bij verzet, door vervolging of uitputting, door oorlogsgeweld of dwangarbeid.

Het is daarom belangrijk dat wij op 4 mei stilstaan bij de verworven vrijheid en bij hen die hun grootste offer hiervoor hebben gebracht. Dat we ook nu samen blijven herdenken en gedenken.

Op 4 mei vraag ik u gedurende de gehele dag zoveel mogelijk onze Nederlandse vlag halfstok te hangen en ’s avond op gepaste wijze vanuit thuis via televisie of andere media deel te nemen aan de Nationale Herdenking op de Dam. Laat de ‘Taptoe’ als u daartoe in staat brengen doorklinken in uw directe omgeving en op veilige afstand; laat u bemoedigen door het meezingen van het 1ste en zesde couplet van ons Wilhelmus, ons volkslied dat uitdrukking geeft aan onze morele plicht om Samen te Herdenken, aan gemeenschappelijke verbondenheid van welzijn en gezondheid voor  ons allemaal als kompas voor de weg die wij gaan vervolgen. 

Samen maken we Nederland, samen maken we Heerlen. Samen, met respect en vol goede moed.

Elke dag opnieuw: “Opdat wij de vrijheid waard blijven !”

Teskt Gedicht Het was gewoon zo, voorgedragen door Nina Wijzenbeek

Het was gewoon zo.

Ik dacht er niet bij na, het wás gewoon zo
Gewoon, elke dag, naar school gaan
Gewoon, elke dag, je vrienden ontmoeten
Gewoon elke dag, te zijn wie je bent
Te mogen zeggen wat je denkt.
Gewoon, elke dag, naar buiten gaan, naar de bioscoop,
Uitgaan met je vrienden, je familie bezoeken.
Ik dacht er niet bij na, het wás gewoon zo.

Toen kwam de pandemie, onze gezondheid is in gevaar.
Wij kozen ervoor om niet meer vrij te zijn,
Niet meer naar school, niet meer je vrienden ontmoeten,
Niet meer naar buiten, naar je familie, niet meer uitgaan.

Nu besef ik dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.
Nu denk ik na over hoe dat komt.
Hoe het komt dat ik denk dat het vanzelfsprekend is?
Wat er is gedaan om die vrijheid mogelijk te maken.
Wat er is gedaan om te zorgen dat dat zo blijft.
Wat we moeten doen om te zorgen dat het zo blijft.
Vooral niet vergeten wat er is gebeurd, toen, 75 jaar geleden.
Welke offers zijn gebracht, wie er zijn vermoord en waarom.
Trots zijn op de helden die hun leven gaven voor onze vrijheid.
De Tweede Wereldoorlog lijkt zo lang geleden.
Maar onze grootouders hebben het meegemaakt,
Ze kunnen er vaak nog steeds niet over praten.

Laat het óns daarom nooit vergeten,
Laten we daarom elk jaar herinneren en gedenken,
Dankbaar  zijn voor hun offers.
Ons best doen om vrij te blijven,
zodat onze voorouders trots op ons zouden kunnen zijn.
Ik dacht er niet bij na, het was gewoon zo.
Nu weet ik dat dat niet zo is.
Voor de vrijheid moeten we ons inspannen,
Voor nu en voor later.